The Siege Of Corinth


He gazed, he saw; he knew the face
Of beauty, and the form of grace;
It was Francesca by his side,
The maid who might have been his bride!
The rose was yet upon her cheek,
But mellowed with a tenderer streak:
Where was the play of her soft lips fled?
Gone was the smile that enlivened their red.

Η πολιορκία της Κορίνθου

Στο βλέμμα του είδε κι αναγνώρισε το πρόσωπο της
Την χάρη της μορφής της,την ομορφιά της νιότης.
Μπροστα του έστεκε Φραντσέσκα του
Η νύφη που θα έπαιρνε γυναίκα του.
Στα τριανταφυλλένια μάγουλα της
Έσβηναν λυπημένα τα χρώματα της.
Πια το χαμόγελο δεν ρόδιζε ακόμα
Στο παιχνιδιάρικο το απαλό το στόμα.