“the lost Pleiades’’ - Beppo


One of those forms which flit by us, when we
Are young, and fix our eyes on every face;
And, oh! the Loveliness at times we see
In momentary gliding, the soft grace,
The Youth, the Bloom, the Beauty which agree,
In many a nameless being we retrace,
Whose course and home we knew not, nor shall know,
Like the lost Pleiad seen no more below.

“Χαμένες Πλειαδες” - Μπεππο

Όταν κοιτάμε τις μορφές που μας ξεφεύγουν
Με ματια στυλωμένα σε καθε πρόσωπο σαν τα παιδιά
μας ξεπερνά κάπου μια έλξη φευγαλέα
Σαν να γλιστρά έτσι απαλά και στιγμιαία.
Τότε, η Νιότη, η Άνθιση κι η Ομορφιά
Θα συμφωνήσουν σε όντα άγνωστα να αναγνωρίσουν,
Κάποιο περίπατο που δεν θα ακολουθήσουν,
Κι ούτε ούτε το σπίτι τους θα μάθουνε ποτέ
σαν τις Πλειάδες τις χαμένες
που από το βλέμμα μας μένουν κρυμμένες.