“Teresa and Mazeppa”


I longed, and was resolved to speak;
But on my lips they died again,
The accents tremulous and weak,
Until one hour.—There is a game,
A frivolous and foolish play,
Wherewith we while away the day;

“Τερεζα και Μαζεππα”

Να της μιλήσω λαχταρώ και τ’ αποφάσισα
Μονο στα χείλη μου πεθαίνανε οι λέξεις
Λόγια αδύναμα κι αναποφάσιστα
Ως ναρθει η ώρα που αρχίζει εκείνο το γνωστό το κυνήγι
περνά ημέρα ανόητα με το επιπόλαιο παιχνίδι